26 Yıl Sonra da Hâlâ Yüreklerdeki Sızı: Marmara Depremi’nin Acısı
17 Ağustos 1999’da gerçekleşen ve Türkiye tarihinin en yıkıcı doğal afetlerinden biri olan Marmara Depremi, zaman geçse de mağdurların yüreklerindeki acıyı hafifletmiş değil. Deprem sırasında 32 yaşında olan Emin Güler, o gece ailesinden 12 kişiyi kaybetti. Şimdi 58 yaşında olan Güler, yaşadıklarını ve hissettiklerini anlatıyor.
“Her gittiğim ev yıkıktı”
Depremle ilk karşılaştığında yaşadığı şoku dile getiren Güler, “Sokağa çıktığımda her yer enkaz halindeydi, gördüğüm manzara karşısında dehşete düştüm. Yıkılmış binalar arasında ailemin diğer fertlerinin durumunu kontrol etmek için mahalle mahalle dolaştım. Her yerde yıkım ve kaos hakimdi,” diye konuştu.
“Her gün yıkılan bina başındaydık”
Enkazdan yakınlarını çıkarma çabalarını anlatan Güler, “Mobilyacılık yapıyordum, elimdeki aletlerle her gün enkazda bulunuyordum. Kardeşimin, yeğenimin ve yengemin hayatta olup olmadığını umut ediyorduk. Ne yazık ki, umutlarımız boşa çıktı,” dedi.
“Panik içindeydim, ne yapacağımı bilemiyordum”
Deprem anındaki hislerini paylaşan Güler, “İlk saniyelerde ne yapacağımı şaşırdım, evin içinde mi daha güvendeyiz dışarıda mı karar veremiyordum. Elektrikler kesilince daha da büyük bir panik yaşadım,” ifadelerini kullandı.
“Kardeşimin cenazesini yıkayamadık”
Kardeşinin enkaz altından çıkarılma anını anlatan Güler, “Kardeşimin vücudu tanınmayacak haldeydi. O anları unutmak mümkün değil. Cenazelerini yıkayamadık, üzerlerinden sadece su geçirebildik,” diye ekledi.
“İşime sarılarak acımı hafifletmeye çalıştım”
Deprem sonrasında çadırkentte yaşamak zorunda kalan Güler, “Çadırdan çıkıp işime dönmek ve normal hayata adapte olmak istedim. Herkesin ‘Başın sağ olsun’ demesi bile zamanla zor gelmeye başlamıştı,” şeklinde konuştu.
“Ağustos ayı gelmesin istiyorum”
Güler, 17 Ağustos tarihini asla unutamayacağını, her yıl bu ayın gelmesini istemediğini belirtti ve “Bu ayı düşündükçe bile gözyaşlarımı tutamıyorum,” dedi.
“Ölenler mi kurtuldu, biz mi?”
Depremden sağ çıkanların sorgulamalarını da dile getiren Güler, “O gece kardeşimin evinin önünde dururken, ‘Acaba ölenler mi kurtuldu, biz mi?’ diye düşündüm. Güneşin doğuşunu ve etrafa hakim olan sessizliği hiç unutamıyorum,” şeklinde sözlerini tamamladı.
