Sakal inatçı

Özel bir şirketin Ar-Ge bilgi teknolojileri bölümünde proje yöneticisi olarak çalışan genç, sakalını kesmek için yönetimin yazılı uyarılarına rağmen sakalını kesmediğinde tazminatsız bir şekilde kovuldu. İş Mahkemesinde nefesi alınan müdür, davacının iş sözleşmesinin feshi ile feshinin tersine çevrilmesini ve bir kısmının sakal bıraktığını ve işyerine yasaklandığını bildirerek istihdamın iadesini talep eder. düzenlemeler, eşitlik, adalet ve insan hakları. diye. Mahkemeyi savunan sanık, davacının sakalı düzenlemeye uygun olmayan bir şekilde traş etmeden çalışmaya başladığını, savunması istendiğini, davacının buna göre bir adım atması beklendiğini belirtti. iç düzenlemeler ve talimatlar ve yönetici ve amirleri tarafından içtenlikle teşvik edildiğini. Yönetmeliklere uyma yükümlülüğünü ihlal eden davacı, partinin iş sözleşmesini kendi tutum ve davranışlarıyla feshetmek dışında şirketi terk etmemesini önerdi. Mahkeme davanın kabulüne hükmetti. Sanık karar kararı temyiz ettiğinde, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi devreye girdi. Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde, Yüksek Mahkeme’nin kararında, sakal taşımanın yasak olduğuna dair net bir düzenleme bulunmadığını vurgulayan aşağıdaki ifadeler yapılmıştır:

“İş sözleşmesinin” özel koşullar 11 / b “maddesinde” Çalışan, işyeri mevzuatı “gibi bir düzenleme vardır ve işveren, çıkarılacak ve düzenlenecek, dairesel, dairesel talimatlar gibi düzenlemelere uymayı kabul ve taahhüt eder, vb.” ve sakaldan yasaklanan çalışanlar ve davacı ona yapılan iki uyarıya rağmen sakal bırakmaya devam etti. Davanın reddedilmesi yerine hatalı bir değerlendirmeyle kabul edilmesi kararı yanlıştı ve kesintiye uğratılması gerekiyordu.

Süleyman Aydın