Ermenistan’ın hedefi Terter’de savaşın eşiğinde yaşıyor

Ermeni ordusu savaş suçları işleyerek sivil yerleşimleri hedef almaya devam ediyor. Terter, işgalci Ermeni ordusunun sivilleri hedef aldığı şehirlerden sadece biri. Şehirde binlerce sivil güvenli bölgelere taşınırken, bazı siviller savaşın tüm zorluklarına rağmen evlerini terk etmek istemiyor. Şehirdeki siviller, roket ve topçu saldırılarına rağmen 40 gündür evlerini terk etmedi. Karabağ alınana kadar evlerini terk etmeyeceklerini belirten siviller, gerekli görülmesi halinde cepheye gönüllü olarak gideceklerini belirtiyor.

“45 yaşında olmama rağmen tekrar cepheye gitmeye hazırım”

Ermenistan’ın ateşkes ihlallerini sürdürdüğünü ve sivilleri hedef aldığını ifade eden Fahri Latifov, “Ateşkes ilan edildi dediler ama ateşkes yok. Ermeniler ateşkese uymuyor. Her gün top atıyorlar. Ailemiz, çocuklarımız burada değil ama biz erkek olarak buradayız. Onlardan korkmuyoruz ya da korkmuyoruz. Cumhurbaşkanımız emrederse, 45 yaşında olmama rağmen cepheye gitmeye hazırım. Burada ne yapabiliriz? Ev kırıldı ve evimizi temizliyoruz. Evlere bakıyoruz. Ailemizi başka bir güvenli bölgeye gönderdik. Yavrular korkuyor, burada kalmalarına izin vermedim. Bundan önce üç kez ateşkes ilan edildi. Ateşkes diyorlar, mahalle sakinleri gelip eşyalarını almak istiyorlar ama hemen top atıyorlar ve geri dönmeleri gerekiyor. Ateşkes diye bir şey yok, Ermeniler uymuyor. Ermeniler ateşkese uymak için neye itaat ediyorlar? Topraklarımızı 30 yıldır işgal ettiler. Topraklarımızı terk etsinler ”dedi.

“Kanımızın son damlasına kadar savaşacağız”

27 Eylül’den beri evlerini terk etmediklerini ve Terter’de kaldıklarını belirten Alizade Vüysal, “Savaş başladığından beri buradayız. Hiçbir yere kaçmadık, onlardan korkarak kaçalım diye Ermenistan kim? Korkmak gerekli değil, daha ileri gitmek. Öldüğümüz güne kadar ilerlemeliyiz. Son kan damlasına kadar savaşacağız. Ailemden kardeşim yaralandı. Hastaneye gittiler. Tanrıya şükür her ihtiyacımız karşılandı. Her şey yerinde. Devletimiz sayesinde “dedi.

Aykut Zor – Kamil Nadirli